Wat patiënten niet zien: de druk achter de praktijk

De verborgen uitdagingen waarmee professionals in de esthetische geneeskunde worden geconfronteerd in 2026

Er is een moment dat elke esthetisch behandelaar maar al te goed kent.

Een patiënt komt binnen, telefoon in de hand, en toont een gefilterde foto van Instagram. "Zo wil ik eruitzien." Het beeld is gladgestreken, opgetild, gecontoureerd door een algoritme. Het stelt niets voor wat met een injectie, laser of scalpel bereikt kan worden. Het stelt niet eens een echt menselijk gezicht voor.

En toch is dit het vertrekpunt van het gesprek geworden.

Een vakgebied onder druk

De esthetische geneeskunde boomt. Volgens de International Society of Aesthetic Plastic Surgery (ISAPS) werden in 2024 wereldwijd bijna 38 miljoen ingrepen uitgevoerd — een stijging van 42,5% in slechts vier jaar. De markt, geschat op ongeveer 90 miljard dollar, zal naar verwachting tegen 2033 bijna verdrievoudigen.

Deze cijfers vertellen een verhaal van buitengewone groei. Wat ze niet onthullen, is de druk die deze groei legt op de mensen die de zorg verlenen.

Achter elke deur van de spreekkamer navigeren behandelaars door iets dat veel complexer is dan techniek alleen. Ze managen verwachtingen die gevormd zijn door sociale media, nemen beslissingen die de wensen van patiënten afwegen tegen klinische veiligheid, en werken in een vakgebied waar de grenzen tussen geneeskunde en consumentendienstverlening nog nooit zo vaag zijn geweest.

Wanneer verwachtingen de realiteit voorbijstreven

Hier is een statistiek die ons allemaal zou moeten verontrusten: onderzoek suggereert dat ongeveer 30% van de patiënten binnenkomt met verwachtingen die simpelweg niet veilig of anatomisch haalbaar zijn.

Dit gaat niet over lastige patiënten. Het gaat over een culturele verschuiving. Veel patiënten eisen geen perfectie — ze worstelen met onzekerheid, vergelijking en oprechte nood, versterkt door algoritmische beelden. Sociale mediaplatforms — Instagram, TikTok, Facebook — hebben een visuele taal van schoonheid gecreëerd die vaak botst met de anatomische werkelijkheid. Filters en bewerkingstools hebben een uiterlijk genormaliseerd dat geen enkele ingreep kan nabootsen.

Deze spanning tussen patiëntenverwachtingen en de klinische realiteit wordt vaak versterkt door marketingverhalen die sneller evolueren dan wetenschappelijk bewijs — een dynamiek die wordt geanalyseerd in de kloof tussen promotie en reële klinische uitkomsten in de esthetische geneeskunde.

Een systematische review gepubliceerd in 2025 verwoordde het helder: deze platforms "promoten onrealistische schoonheidsidealen en voeden overdreven en vaak onhaalbare verwachtingen bij patiënten."

Voor behandelaars creëert dit een dagelijkse ethische spanning. Studies tonen consequent aan dat artsen druk ervaren om te voldoen aan verzoeken die in strijd zijn met hun klinisch oordeel en veiligheidsnormen. De patiënt wil het één. De behandelaar weet wat daadwerkelijk haalbaar is — én veilig.

Dit is geen klein ongemak. Het is dé centrale uitdaging van de moderne esthetische praktijk.

De verschuiving naar "consumentgestuurde geneeskunde"

Er is iets fundamenteels veranderd in de arts-patiëntrelatie binnen de esthetiek.

Traditioneel kwamen patiënten bij een arts met een zorg. De arts beoordeelde, adviseerde en stelde een behandelplan voor. Tegenwoordig komen patiënten steeds vaker met een specifieke behandeling al in gedachten — vaak eentje die ze online hebben opgezocht (of denken te hebben opgezocht).

Deze verschuiving naar "consumentgestuurde geneeskunde" is niet per definitie slecht. Goed geïnformeerde patiënten kunnen uitstekende partners zijn in hun eigen zorg. Maar het introduceert wel nieuwe druk.

Wanneer een patiënt zichzelf ziet als een consument die een dienst afneemt, verandert de dynamiek. Er ontstaat een impliciete verwachting van levering. En wanneer die verwachting is gevormd door zorgvuldig gecureerde sociale media-content in plaats van een medisch consult, staat de behandelaar voor een keuze: ingaan op een verzoek dat misschien niet in het beste belang van de patiënt is, of het risico nemen dat de patiënt vertrekt — mogelijk naar iemand die minder scrupuleus is.

De ethische behandelaar kiest voor het welzijn van de patiënt. Maar die keuze heeft een prijs, zowel financieel als emotioneel.

Het ontbreken van wereldwijde standaarden

Deze uitdagingen worden verergerd door een regelgevend landschap dat geen gelijke tred heeft gehouden met de groei van het vakgebied.

Er bestaat geen wereldwijde uniformiteit in hoe specialisten in de esthetische geneeskunde worden opgeleid of geaccrediteerd. Het vakgebied ziet een toenemend aantal behandelaars met diverse achtergronden — sommigen hoogopgeleid, anderen minder. Ondertussen worden esthetische ingrepen steeds vaker uitgevoerd buiten traditionele medische instellingen.

Voor behandelaars die jaren hebben geïnvesteerd in een degelijke opleiding, is dit frustrerend. Ze concurreren op een markt waar kwalificaties niet altijd zichtbaar zijn voor patiënten, en waar bekendheid op sociale media kan worden verward met klinische expertise.

De ironie is wrang: de behandelaars die zich het meest inzetten voor ethische praktijkvoering, bevinden zich vaak in het nadeel ten opzichte van degenen die meer beloven, meer laten zien en zich minder zorgen maken over wat daadwerkelijk gepast is.

Wat dit betekent voor het vakgebied

Niets van dit alles is bedoeld om de esthetische geneeskunde in een negatief daglicht te stellen. Het vakgebied vervult echte behoeften — mensen helpen zich beter te voelen in hun eigen huid, vertrouwen herstellen na ziekte of letsel, zorgen aanpakken die het dagelijks leven beïnvloeden.

Maar de druk is reëel. En die druk raakt behandelaars op manieren die zelden in het publieke debat terechtkomen.

Het onderzoek is duidelijk: wanneer behandelaars zich klem voelen tussen markteisen en medische ethiek, moet er iets wijken. Sommigen doen water bij de wijn wat betreft hun standaarden. Anderen raken opgebrand. Velen doen simpelweg hun best om te navigeren door een imperfect systeem, consult na consult.

Wat het vakgebied nodig heeft — en waar patiënten uiteindelijk baat bij hebben — is een terugkeer naar de basis. Transparante communicatie. Realistische verwachtingen. Erkenning dat esthetische geneeskunde, ondanks de commerciële context, geneeskunde blijft.

De beste behandelaars weten dit al. Zij zijn degenen die extra tijd nemen tijdens consulten, onrealistische verzoeken tactvol bijsturen, uitleggen wat ingrepen wel en niet kunnen bereiken. Zij geven voorrang aan het welzijn van de patiënt boven het volume aan patiënten.

Zij verdienen onze steun — en patiënten verdienen het om naar hen te worden geleid.

Dit artikel maakt deel uit van iGlowly's doorlopende reeks over uitdagingen en ethiek in de esthetische geneeskunde. Wij geloven dat transparantie — over het vakgebied, de druk en de standaarden — iedereen ten goede komt: zowel behandelaars als patiënten.

Door iGlowly Insights
February 4, 2026
Sources
  • International Society of Aesthetic Plastic Surgery (ISAPS). Global Survey on Aesthetic/Cosmetic Procedures 2024. Mount Royal (NJ): ISAPS; 2025.
  • Müller K, et al. Patient Expectations and Reality in Aesthetic Medicine: A Systematic Literature Review. Aesthet Surg J. 2025;45(3):312-324.
  • Ramirez S, Cullen C, Ahdoot R, Scherz G. The Primacy of Ethics in Aesthetic Medicine: A Review. Plast Reconstr Surg Glob Open. 2024;12(6):e5935.
  • Bertucci V, et al. The Ethical Foundations of Patient-Centered Care in Aesthetic Medicine. J Cosmet Dermatol. 2024;23(2):421-430.
  • Gupta A, Singh R. Redefining Medical Ethics in Esthetic Practice: Balancing Patient Empowerment and Professional Responsibility. In: Contemporary Issues in Medical Ethics. London: IntechOpen; 2025.